... 

η νύχτα αφέγγαρη
ο δρόμος υγρός
κι οι αυταπάτες παρούσες
σχεδόν απτές

κάποιος φώναζε "Μαρία"
κάποιος φώναζε "Λευτέρη"

παλλόμενες φωνές χωρίς αποδέκτη
αδέσποτες απουσίες γεμάτες υπόσχεση

που να βρίσκεσαι, άραγε, Λευτέρη;
και συ Μαρία σε ποια γωνιά ξεχειμωνιάζεις;
πρόλαβες τον καιρό
ή μήπως σε πρόλαβαν τα συμβάντα του καιρού μας
οι ελαφρότητες αυτού του κόσμου;

21 Νοέμβρη σήμερα Μαρία
και τ' όνομά σου χαραγμένο ακόμα στου νου τα περάσματα
21 Νοέμβρη σήμερα Μαρία
και τ' όνομά σου ταγμένο ακόμα στης καρδιάς τα κοιτάσματα

νύχτα αφέγγαρη
δρόμος υγρός
και συ παρούσα
σχεδόν απτή

(*

*)

(*

*) kranioUtopia (*