αρτο-πονήματα
στου μυαλού τις ράγες
ακροβατούν φόβου φιλήματα
την ίδια ώρα που
στου λαιμού τις κοιλάδες
ακροπατούν πόθου σκιρτήματα
και 'γω κάπου ανάμεσα
άλλοτε άυλος
άλλοτε στέρεος
μεταποιώ σε μέθη την καθημερινότητα
ως μικρός αρτοποιός
που δονεί τον ουρανίσκο
μέσα από της ζύμης την απαλότητα
. . .
(*
*)
(*
*) kranioUtopia (*
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου