εγγυήσεις δυστυχίας

εγγυήσεις δυστυχίας

αντίκρυσα τα πρόσωπα της δυστυχίας

το πρώτο βαστούσε ένα παιδί από το χέρι

ένα άλλο χαμήλωσε το βλέμμα μόλις με αντιλήφθηκε

ένα τρίτο χαμογέλασε
ένα, νομίζω, προσπέρασε βιαστικά
ενώ, το τελευταίο, που πρόλαβα να αποτυπώσω στη μνήμη μου,
γύρισε την πλάτη, σα να με περιφρονούσε
θαρρώ... μοιάζαμε
(*

*)

(*

*) kranioUtopia (*